نویسندگان :
بهرام شعبانی ( دانشگاه جهرم ) , لیلا وحیدی ( دانشگاه جهرم )
چکیده
چکیده
عصر رضاشاهی که بیست سالِ نخست قرن چهاردم هجری شمسی را در بر می گیرد، از جنبه های گوناگون دارای اهمیت و قابل بررسی است. مسأله ی استعمار و دخالت بیگانگان در امور ایران نیز یکی از جنبه ها و پدیده های آشکار این دوره است که گروه-های مختلف اجتماعی به آن واکنش نشان داده اند. در این پژوهش، بازتاب پدیده ی استعمار در شعر عصر رضاشاهی به روش توصیفی- تحلیلی بررسی گردیده است. نتایج این بررسی نشان می دهد؛ گروهی از شاعران این دوره، همسو با دربار به جای پرداختن به موضوعاتی چون استعمار، به تحقیقات گوناگون در ادبیات باستانی و سنتی، تألیف، ترجمه و سرودن اشعار آراسته، ستایشی و رمانتیک پرداخته اند و گروه دیگر که بیش تر بازماندگان فضای باز مشروطیت بودند با پذیرش فشارها، به حوادثی که استعمارگران زمینه ساز آن بودند، به ویژه در سال های آغازین و پایانی این دوره واکنش نشان داده اند. همچنین روی دادهایی چون قراداد وثوق الدوله، کودتای اسفند 1299، مسأله ی جمهوری، استخدام و اخراج میلسپو، امتیاز دارسی، جنگ جهانی اول و دوم و اشغال ایران توسط نیروهای روس و انگلیس، مهم ترین حوادثی است که در اشعار این گروه از شاعران بازتاب داشته است.
کليدواژه ها
استعمار، شعر، عصر رضاشاهی.
نحوه استناد به مقاله
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
بهرام شعبانی , 1399 , مسأله ی استعمار و بازتاب آن در شعر عصر رضاشاهی , پانزدهمین همایش بین المللی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی